W przypadku jednostek maszynowych do cieczy warunki „rura naprężająca” i „rura gazowa” są w rzeczywistości zazwyczaj stosowane zamiennie, jednak istnieją wyraźne różnice w odniesieniu do układu, obróbki, a także atrybutów wydajności. Wiedza o tym, co je złącze obrotowe hydrauliczne rozdziela, może stworzyć różnicę między niezawodną, długotrwałą funkcją, a także wczesnym uszkodzeniem — szczególnie w warunkach komercyjnych, rolniczych, a nawet samochodowych, w których w grę wchodzą naprężenia cieczy, zmiany poziomu temperatury, a także silne moce. Różnice znajdują się głównie w ich wyznaczonych zastosowaniach, elementach konstrukcyjnych, wynikach naprężeń i kryteriach regulacyjnych, chociaż każdy rodzaj rur omawia szczególne podobieństwa w tym, że jest faktycznie wykonany w celu przemieszczania cieczy pod pistoletem.
Na pierwszy rzut oka, rury wężowe naprężające wydają się dość podobne do rur gazowych: oba są w rzeczywistości giętkimi, wzmocnionymi cylindrami zdolnymi do unikania naprężeń wewnętrznych znacznie wyższych niż te, które z pewnością wytrzymałaby podstawowa rura wąż ogrodowy. Rura naprężeniowa jest zazwyczaj zaprojektowana do radzenia sobie z łagodnym do wyższego naprężenia – zwykle między 200 a 1000 psi, w zależności od jakości – ale w rzeczywistości nie jest zazwyczaj akredytowana do trwałych zabiegów hydraulicznych. W wielu sytuacjach płyny w rurach naprężeniowych są w rzeczywistości niesmarujące, ale nieściśliwe, co oznacza, że rura z pewnością nie dodaje się do transportu energii elektrycznej ciała technicznego; zamiast tego po prostu dzieli ciecz z czynnika A do B.
Z boku, w przeciwieństwiePorównanie z pewnością są zdecydowanie rozwinięte płyny zasilająceElektryczność
Z boku, w przeciwieństwiePorównanie z pewnością są niewątpliwie zbudowane płyny zasilająceElektryczność Zewnętrzna powłoka obu rodzajów rur wężowych jest zwykle wykonana z odpornego na warunki atmosferyczne, odpornego na ścieranie elastomeru – ale rury wężowe gazowe wymagają jeszcze bardziej odpornych zabiegów w celu ochrony przed olejem, ozonem, ekstremalnymi warunkami klimatycznymi i uszkodzeniami technicznymi.
Rury naprężające zwykle przenoszą niebo, wodę, chemikalia, a nawet płyny parowe, które mogą mieć różną grubość, jak również agresję, jednak w rzeczywistości z pewnością nie są poddawane naprężeniom płynów. Węże gazowe przenoszą połączenia wody i glikolu lub nawet płyny na bazie oleju wykorzystywane w jednostkach gazowych. Wewnętrzne cylindry rur gazowych powinny być faktycznie odpowiednie wraz z tymi płynami, wytrzymywać pęcznienie, a także zachowywać elastyczność pod naprężeniem, a także nad okazją.
W przypadku tradycyjnej rury naprężającej może być faktycznie jedna lub nawet 2 powłoki tkaniny lub nawet warkocza kordowego, aby zapewnić pomoc w budowie; wyniki naprężenia są faktycznie umiarkowane, a także konstrukcja wsparcia koncentruje się na wszechstronności i opłacalności. Poziomy te są faktycznie stworzone z pewnością nie tylko po to, aby poradzić sobie z pękniętymi naprężeniami bezpiecznie 3 do 4 razy powyżej maksymalnego napięcia roboczego, ale także po to, aby oprzeć się powtarzającym się silnym wzorcom w trakcie pracy rury. Zewnętrzna powłoka obu typów węży jest w rzeczywistości zwykle wykonana z odpornego na warunki atmosferyczne, odpornego na ścieranie elastomeru — jednak rury gazowe wymagają jeszcze bardziej odpornych zabiegów, aby chronić przed olejem, ozonem, ekstremalnymi warunkami pogodowymi, a także uszkodzeniami technicznymi.
W przypadku pracy z jednostkami transportującymi ciecze, określenia „rura naprężająca” i „rura wąż gazowy” są zazwyczaj używane zamiennie, jednak istnieją pewne różnice pod względem koncepcji, zabiegów i cech wydajności. Na pierwszy rzut oka rury wężowe naprężające wydają się dość podobne do rur gazowych: obie są elastycznymi, wzmocnionymi rurami wytrzymującymi naprężenia wewnętrzne znacznie wyższe niż te, które wytrzyma zwykła rura ogrodowa. W wielu scenariuszach płyny w rurach naprężających są niesmarujące, ale nieściśliwe, co oznacza, że rura z pewnością nie dodaje do przesyłu energii urządzenia technicznego; raczej po prostu przekazuje ciecz z czynnika A do czynnika B.
